SPRAWDŹ POCHODZENIE I MARKĘ

       Wpisz Numer VIN

Sprawdzenie VIN Toyota


Toyota Motor Corporation to japoński producent samochodów z siedzibą w Toyota, Aichi, Japonia. W 2013 roku korporacja składała się z 333.498 pracowników na całym świecie, a od stycznia 2014 roku jest czternastą co do wielkości firmą na świecie pod względem przychodów. Toyota była największym producentem samochodów w 2012 roku (wprowadzonych do produkcji). W lipcu tego roku firma odnotowała produkcję swojego 200 000 000 pojazdu. Toyota jest też pierwszym na świecie producentem samochodów, który przekazuje do produkcji ponad 10 milionów pojazdów rocznie. Według danych firmy, zgodnie z OICA uczyniła to w roku 2012 i następnie powtórzyła w 2013 roku. W lipcu 2014 roku Toyota była największą spółką notowaną w Japonii pod względem kapitalizacji rynkowej (była warta dwa razy więcej niż drugi w rankingu Softbank) i dochodów. Firma została założona przez Kiichiro Toyoda w 1937 roku jako gałąź wyrastająca z firmy samochodowej ojca, Toyota Industries. Trzy lata wcześniej, w 1934 roku, dział Toyota Industries stworzył swój pierwszy produkt (specjalny typ silnika), a w roku 1936 autorski pierwszy samochód osobowy, Toyotę AA. Toyota Motor Corporation produkuje pojazdy pod pięcioma markami, w tym sygnowane logo Toyota, Hino, Lexus, Ranz i Scion. Posiada również 51,2% udziałów w Daihatsu, 16,66% udziałów w Fuji Heavy Industries, 5,9% udziałów w Isuzu oraz 0,27% udziału w Tesla, a także tworzy spółki: dwie w Chinach (GAC Toyota i Sichuan FAW Toyota Motor), jedną w Indiach (Toyota Kirloskar), jedną w Czechach (TPCA),wraz z kilkoma firmami nominalnymi. TMC także jest częścią grupy Toyota, będąc jednym z największych koncernów na świecie.


Skład korporacyjny.


Toyota ma siedzibę w Toyota City w Aichi. Główna siedziba Toyoty znajduje się w trzypiętrowym budynku z napisem „Toyota”. Od 2006 roku siedziba ma „Toyopet”, czyli logo i napis „Toyota Motor”. Toyota Technical Center jest 14-piętrowym budynkiem Honsha, będącym jednocześnie drugim zakładem Toyoty. Przedsiębiorstwo angażuje się w produkcję masową; dawniej związane było z Koromo. Firmy znajdują się obok w pobliżu centrali. Vinod Jakub opisał główny budynku siedziby jako „skromny”. W 2013 roku szef firmy Akio Toyoda poinformował, że miał trudności z przystosowaniem zagranicznych pracowników w głównej siedzibie ze względu na brak udogodnień w mieście. Jego biuro znajduje się w Tokio Shinjuku oraz w Nagoi Nakamura-ku, Nagoya.


Oprócz samochodów produkcyjnych, Toyota oferuje usługi finansowe poprzez swoją firmę Toyota Financial Services. Firma zajmuje się także budową robotów.


Prezesi Toyota Motor Company:


Rizaburo Toyoda (1937-1941)


Kiichiro Toyoda (1941-1950)


Taizo Ishida (1950-1961)


Fukio Nakagawa (1961-1967)


Eiji Toyoda (1967-1981)


Shoichiro Toyoda (1982-1992)


Tatsurou Toyoda (1992-1995)


Hiroshi Okuda (1995-1999)


Fujio Cho (1999-2005)


Katsuaki Watanabe (2005-2009)


W 1981 roku Toyota Motor Co Ltd. ogłosił plany połączenia go z podmiotem sprzedaży Toyota Motor Sales Ltd. Od 1950 roku firma istniała jako dwa odrębne podmioty ze względu na warunki odbudowy powojennej Japonii. Shoichiro Toyoda przewodniczył Toyota Motor Sales w ramach przygotowań do finalizacji połączenia przedsiębiorstw, które miało miejsce w 1982 roku. Shoichiro mianował następnie Eiji jako prezesa organizacji, która po połączeniu stała się znana jako Toyota Motor Corporation.


Pierwsi prezesi Toyota Motor Corporation:


Eiji Toyoda (1981)


Shoichiro Toyoda (1982-1992)


Późniejsi prezesi Toyota Motor Corporation:


Dr Tatsurou Toyoda (1992-1995)


Fujio Cho (1999-2005)


Katsuaki Watanabe (2005-2009)


Akio Toyoda (2009-obecnie)


Prezesi Toyota Motor Corporation:


Shoichiro Toyoda (1992-1999)


Hiroshi Okuda (1999-2006)


Fujio Cho (2006-2013)


Takeshi Uchiyamada (2013-obecnie)


W dniu 14 czerwca 2013 roku Toyota Motor Corp ogłosił powołanie nowych członków zarządu. Nominacja ta była pierwszą w korporacji i uzyskała zgodę zgromadzenia zarządu podczas walnego posiedzeniu w tym samym dniu. Dodatkowo, wiceprezes Takeshi Uchiyamada zastąpiony został na staniwisku przewodniczącego przez Fujio Cho, a sam jako ostatni został honorowym prezesem. Toyoda natomiast pozostał na stanowisku głównego prezesa.


Toyota jest notowana na giełdach w Tokio, Osace, Nagoya, Fukuoka i Sapporo pod kodem firmowym TYO: 7203. Ponadto Toyota bierze udział w zagranicznych notowaniach na Nowojorskiej Giełdzie Papierów Wartościowych pod kodem NYSE: TM, a na giełdzie w Londynie pod kodem LSE: TYT. Toyota jest przedmiotem publicznego obrotu w Japonii od 1949 roku, a za granicą od 1999 roku.


Jak donosi w ramach swojego oficjalnego sprawozdania finansowym, firma Toyota ma 540 skonsolidowanych podmiotów zależnych i 226 oddziałów. W ich skład wchodzą:


Toyota Motor Ameryka Północna (100% - 2004)


Toyota Kanada Inc (51% - 2013)


Toyota Tsusho - firma handlowa dla grupy Toyota


Daihatsu Motor Company (51,2% - 31 marca 2006)


Hino Motors (50,1% - 2001)


Lexus 100% (1989)


Scion 100% (2003)


DENSO (24,74% - 30 września 2006)


Toyota Industries (23,51% - 31 marca 2006)


Aisin Seiki Co (23,0% - 30 września 2006)


Fuji Heavy Industries (16,66% - 28 czerwca 2008)


Isuzu Motors (5,9% - 10 listopada 2006)


PT Toyota Astra silnika (49% - 2003)


Noble Automotive (23% - 2014)


PT Toyota Motor Indonesia Produkcja (95% - 2003)


Wyniki finansowe.


W 2011 roku Grupa Toyota (w tym Daihatsu, Hino i chińscy wspólnicy) spadła na miejsce trzecie z wynikiem 8 050 181 jednostek wyprodukowanych na całym świecie. Według nieoficjalnych danych liczbowych na temat ilości produkowanych samochodów osobowych wśród wiodących producentów na świecie, Toyota odzyskała pozycję 9 909 440 jednostek wyprodukowanych na całym świecie w roku kalendarzowym 2012 roku. 8 maja 2013 roku Toyota ogłosiła plany produkcji 10,1 mln sztuk pojazdów w roku fiskalnym 2013. Jeśli ten próg byłby osiągnięty, firma stałaby się pierwszym producentem samochodów, któremu udało się przekroczyć liczbę 10 milionów pojazdów wyprodukowanych w ciągu jednego roku.


8 maja 2009 roku Toyota odnotowała rekordową roczną stratę netto w wysokości 4,2 miliardów dolarów, co było natychmiastową reakcją na poważny globalny kryzys finansowy, który rozpoczął się w 2007 roku. Zarząd Toyoty poprosił w tym nagłym wypadku o pożyczkę zwrotną od państwa-kredytodawcy. Z raportów wynika, że 16 marca 2009 roku oddano kwotę ponad 3 miliardów dolarów. Mówi się przy tym, że międzynarodowa sytuacja finansowa poważnie wpłynęła na działalność przedsiębiorstwa, zmuszając je prośby o pożyczkę awaryjną z Banku Współpracy Międzynarodowej Japonii. Był to pierwszy przypadek, kiedy wspierany przez państwo bank został poproszony o pożyczkę dla japońskiego producenta samochodów.


8 maja 2013 roku, Toyota Motor Corporation ogłosiła swoje wyniki pieniężne za rok finansowy zakończony 31 marca 2013 roku. Przychody netto wyniosły 22,0 bln jenów (+ 18,7%). Zysk operacyjny wynosił 1320000000000 jenów (+ 371%), natomiast zysk netto wyniósł 962,1 miliarda jenów (+239%).


Historia.


Lata trzydzieste XX wieku.


Toyota rozpoczęła działalność w 1933 roku jako oddział Toyoda Automatic Loom Works, poświęcony produkcji samochodów pod kierunkiem syna założyciela, Kiichiro Toyoda. Jego pierwszymi pojazdami były w 1935 roku A1 i G1, samochody osobowe z silnikiem Toyoty. Jako niezależna firma Toyota powstała w 1937 roku. W 2008 roku sprzedaż Toyoty przekroczyła wyniki koncernu General Motors, dzięki czemu Toyota jest obecnie numerem jeden na świecie.


W 1924 roku Sakichi Toyoda wynalazł Toyoda Automatic Loom, zastosowany w modelu G. Opierał się na zasadzie Jidoka, co oznaczało, że ​​urządzenie zatrzymywało się, gdy pojawił się jakiś problem (stało się to później częścią systemu Toyota Production). Produkty powstały w małej linii montażowej. W 1929 roku patent na automatyczny system został sprzedany brytyjskiej firmie, generującej kapitał startowy na rozwój samochodów.


Pojazdy firmy były pierwotnie sprzedawane pod nazwą „Toyoda”, od nazwiska założyciela firmy, Kiichiro Toyoda. W kwietniu 1936 pojawił się pierwszy samochód osobowy Toyoda, w modelu AA. Cena sprzedażowa wyniosła 3350 jenów, auto było zatem około 400 jenów tańsze niż Ford, czy samochody GM. We wrześniu 1936 roku spółka przeprowadziła publiczny konkurs na projekt nowego logo. Z 27 000 wpisów wybrano projekt Katakana, zawierający trzy japońskie litery „Toyoda” zamknięte w okręgu. Ale dla Risaburō Toyoda, który związał się z rodziną i nie urodził pod tym samym nazwiskiem, bardziej korzystne było użycie słowa „Toyota”. Wyraz napisany w języku japońskim składał się z ośmiu pociągnięć pędzla (szczęśliwa liczba), co było wizualnie prostsze. Ponadto, zamiast zastosowania głoski dźwięcznej, użyto bezdźwięcznej (spółgłoski dźwięczne uważa się w języku japońskim za dźwięki „mroczne” lub „błotniste” – w porównaniu do bezdźwięcznych, które są „oczywiste”). Zmiana nazwy od określenia „Toyoda”, oznaczającego dosłownie „żyzne pole ryżowe”, pozwoliło również zapobiec kojarzeniu firmy ze staromodnym rolnictwem. Nowo utworzone słowo zostało znakiem towarowym, a nowa spółka została zarejestrowana w sierpniu 1937 roku jako Toyota Motor Company.


Lata 1940-1950.


Od września 1947 roku pojazdy małych gabarytów marki Toyota były sprzedawane pod nazwą „Toyopet”. Pierwszy pojazd sprzedawany pod tą nazwą nazywał się Toyopet SA. Były także także pojazdy, takie jak ciężarówka Toyopet SB, Toyopet Stout, Toyopet Crown, Toyopet Master i Toyopet Corona. Słowo „Toyopet” to pseudonim nadawany pojazdom Toyota SA ze względu na ich niewielkie rozmiary. Nazwa powstała w wyniku konkursu nazewnictwa, zorganizowanego przez Toyotę w 1947 roku.


Toyota w końcu weszła także na rynek amerykański (w 1957 roku). Jej nazwa nie została dobrze przyjęta ze względu na konotacje z nazwami zabawek i zwierząt. Nazwa wkrótce przestała funkcjonować na rynku amerykańskim, ale w dalszym ciągu była obecna na innych rynkach, aż do połowy 1960 roku.


Lata sześćdziesiąte i siedemdziesiąte XX wieku.


Na początku 1960 roku, USA zaczęło stosowanie sztywnych taryf na niektóre importowane pojazdy. Tak zwany „podatek kurczaka” z 1964 roku narzucał 25% podatku od importowanych pojazdów lekkich. W odpowiedzi na taką taryfę, Toyota, Nissan Motor Co i Honda Motor Co rozpoczęły budowę swoich zakładów także w Stanach Zjednoczonych od 1980 roku.


Lata osiemdziesiąte XX wieku.


Z ponad 40 mln sprzedanych sztuk pojazdów marki Toyota, model Corolla to jeden z najpopularniejszych i najlepiej sprzedających się samochodów na świecie. Toyota otrzymała swoją pierwszą japońską Nagrodę Kontroli Jakości na początku 1980 roku i rozpoczęła wówczas swój udział w różnych sportach motorowych. Z powodu kryzysu naftowego w 1973 roku, konsumenci na rynku amerykańskim zaczęli zwracając się w stronę małych samochodów z większą oszczędnością paliwa. Amerykańscy producenci samochodów widzieli w małych samochodach dla klasy podstawowej produkt napędowy gospodarki, jednak ich małe pojazdy miały zbyt niski poziom jakości, aby utrzymać stałą cenę. W 1982 roku Toyota Motor Company i Toyota Motor Sales połączyły się w jedną spółkę, Toyota Motor Corporation. Dwa lata później, Toyota weszła we współpracę z oddziałem General Motors o nazwie New United Motor Manufacturing, Inc, UMMI działało w fabryce samochodów i zakładzie produkcyjnym w Fremont, w Kalifornii. Była to stara fabryka rodziny General Motors, która została zamknięta na dwa lata. Toyota zaczęła ustanawiać nowe marki na koniec 1980 roku, wraz z rozpoczęciem swojego luksusowego podziału w 1989 roku i w momencie wydzielenia marki Lexus.


Lata dziewięćdziesiąte XX wieku.


W roku 1990 Toyota zaczęła rozwijać głównie produkcję samochodów kompaktowych, dodając do nich ponadto o wiele większe i bardziej luksusowe pojazdy, w tym pełnowymiarowego pickupa T100 (i później Tundra) oraz kilka linii SUV. Wersja sport Toyoty Camry, znana jako Camry Solara, i marka Scion były grupą niedrogich, sportowych samochodów, przeznaczonych specjalnie do młodych ludzi. Toyota rozpoczęła również produkcję najlepiej sprzedającego się samochodu hybrydowego na świecie, modelu Prius, w 1997 roku.


Ze względu na duży sukces koncernu Toyota Team w Europie, korporacja postanowiła powołać Toyota Motor Europe wraz z ekspertami z zakresu inżynierii i marketingu, aby pomóc TMME w dostarczaniu pojazdów na rynek kontynentalny. Dwa lata później, Toyota ustawiła bazę w Wielkiej Brytanii, a TMUK stały się bardzo popularne wśród brytyjskich kierowców jako samochody firmowe. Otwarto również bazy w Indianie, Virginii i Tianjinie. W 1999 roku firma zdecydowała się na start na giełdach w Nowym Jorku i Londynie.


Rok 2000 i później.


W 2001 roku Toyota Toyo Zaufanie i Bankowość połączyła się z dwoma innymi bankami, aby w efekcie tworzyć Bank UFJ. Bank został oskarżony o korupcję i podejmowanie złych kredytów przez rząd japoński. Zarzucono mu ponadto blokowanie inspekcji Agencji Usług Finansowych. UFJ został wymieniony przez Fortune Magazine wśród największych korporacji tracących pieniędzy na świecie, wraz z prezesem Toyoty, pełniącym funkcję dyrektora. W tym czasie UFJ był jednym z największych akcjonariuszy Toyoty. W wyniku kryzysu bankowego w Japonii, UFJ połączył się z Bank of Tokyo-Mitsubishi i stał się Mitsubishi UFJ Financial Group. W 2002 roku Toyota udało się wprowadzić do zespołu nowe formuły działania i ustanowiono wspólne przedsięwzięcia z francuskimi firmami motoryzacyjnymi, Citroënem i Peugeotem. Rok później Toyota rozpoczęła produkcję samochodów we Francji.


W roku 2000 Toyota znalazła się na ósmym miejscu na liście Forbesa, uwzględniającej największe światowe firmy w roku 2005, ale w 2011 roku spadła na 55 miejsce. Firma była ponadto numerem jeden w globalnej sprzedaży samochodów w pierwszym kwartale 2008 roku.


W 2007 roku Toyota wprowadziła unowocześnioną wersję swojej pełnowymiarowej ciężarówki o nazwie Tundra, produkowanej w dwóch amerykańskich fabrykach: w Teksasie oraz w stanie Indiana. W 2007 roku model nazwany Tundra zdobył wyróżnienie „Truck of the Year”, a Toyota Camry uzyskała tytuł „Car of the Year”. Również w 2007 roku rozpoczęła się budowa dwóch nowych fabryk. Jedna z nich budowała modele RAV4 w Woodstock, (Ontario, Kanada), w drugiej zaś montowano Toyotę Prius w Blue Springs w stanie Missisipi w Stanach Zjednoczonych. Zakład ten został też przeznaczony do budowy Toyoty Highlander, ale Toyota postanowiła wykorzystać do tego celu swój zakład w Princeton, w stanie Indiana w USA. Firma niedawno osiągnęła również kolejny sukces za sprawą swoich mniejszych modeli – Corolla i Yaris – gdy ceny benzyny gwałtownie wzrosły w ciągu ostatnich kilku lat.

Od listopada 2009 do końca 2010 roku, Toyota wyprodukowała ponad 9 milionów samochodów i ciężarówek na całym świecie w kilku kampaniach wznawiania. W tym czasie jedynie na krótki czas zatrzymano produkcję i sprzedaż. Toyota przebadała swoje pojazdy zgodnie z normami Administracji US National Highway Traffic Safety (NHTSA) po doniesieniach, że kilka pojazdów doświadczyło niezamierzonego przyspieszania.


Rok 2010 i później.


W roku 2011 Toyota, wraz z dużą częścią japońskiego przemysłu motoryzacyjnego, cierpiała na szereg niepowodzeń finansowych, spowodowanych klęskami żywiołowymi. Zaistniałe w 2011 roku w Tohoku trzęsienia ziemi i tsunami doprowadziły do ​​poważnego zakłócenia bazy dostawców, a – co za tym idzie – do spadku produkcji i eksportu. Gwałtowne powodzie w sezonie 2011 oraz monsun w Tajlandii miały znaczący wpływ na japońskich producentów samochodów, ponieważ wielu z nich wybrało Tajlandię jako swoją bazę produkcyjną. Szacuje się, że Toyota straciła produkcję 150 000 jednostek z powodu tsunami i 240 000 jednostek w wyniku powodzi.


W październiku 2012 roku Toyota ogłosiła wycofanie 7 430 000 pojazdów na całym świecie w celu naprawy nieprawidłowo działających przełączników szyb elektrycznych. Największe straty z powodu podobnego wycofania do naprawy odniósł Ford Motor Company w 1996 roku oraz w latach 2009 i 2011, łącznie na liczbę 10 milionów samochodów z wadliwym mechanizmem. W marcu 2014 roku Toyota zgodziła się zapłacić grzywnę w wysokości 1,2 mld USD za ukrywanie tej informacji i wprowadzanie w błąd opinii publicznej w ramach kwestii związanych z bezpieczeństwem, które posłużyły do ​​wycofania samochodów Toyota i Lexus, dotkniętych wadliwym efektem niezamierzonego przyspieszania.


Samochody marki Toyota znalazły się na szczycie globalnej sprzedaży w pierwszym półroczu 2014 roku, sprzedając 5,1 mln pojazdów w okresie sześciu miesięcy (kończącym się 30 czerwca 2014 r.), co oznaczało wzrost o 3,8% w stosunku do tego samego okresu w roku poprzednim. Volkswagen AG, który odnotował sprzedaż na poziomie 5,07 milionów pojazdów, był tuż za nim.


W sierpniu 2014 roku Toyota ogłosiła, że ​​planuje obniżenie cen części zamiennych w Chinach aż o 35%. Firma przyznała, że ruch ten był odpowiedzią na sondy, zwiastujące metamorfozę rynku (przeprowadzone wcześniej, ale jeszcze w tym miesiącu przez Komisję Rozwoju Narodowego i Reform Chin w odniesieniu do części zamiennych Lexusa i Toyoty). Chińska komisja uznała, że koncern dyktuje niebotycznie wysokie ceny części zamiennych oraz obsługi posprzedażnej w odniesieniu do innych producentów samochodów.


Logo i branding.


W 1936 roku Toyota weszła na rynek samochodów osobowych, z jej modelem noszącym nazwę AA. Firma przeprowadziła konkurs na stworzenie nowego logotypu, podkreślającego prędkość nowej linii produktów. Po otrzymaniu 27 000 propozycji została wybrana jedna, która dodatkowo spowodowała zmianę nazwy przedsiębiorstwa z „Toyoda” na „Toyota”. Nowa nazwa była uważana za lepiej brzmiącą, a jego pisownia w języku japońskim wiązała się z bogactwa i szczęściem. Dotychczasowe logo nie było już obecne na pojazdach marki, ale nadal pozostało symbolem korporacyjnym, stosowanym w Japonii.


Bliskie brzmienie tych dwóch nazw, które były używane w większości krajów świata, doprowadziło do niespójności w jego światowych kampaniach marketingowych. Aby temu zaradzić, w październiku 1989 roku, z okazji 50 lat firmy, Toyota wprowadziła nowe logo, ujednolicone na całym świecie i odróżniające ją od nowo wydanych luksusowych pojazdów Lexus. Logo zadebiutowało w 1989 na Toyota Celsior i szybko zyskało uznanie na całym świecie. Trzy owale w nowym logo łączą się, tworząc literę „T”, co stanowi bardzo charakterystyczny symbol Toyoty. Nakładanie się dwóch prostopadłych owali wewnątrz większego owalu stanowi o wzajemnie korzystnych relacjach i zaufaniu pomiędzy klientem, a firmą; natomiast większy owal skupiający dwa pozostałe reprezentuje „globalną ekspansję technologii Toyoty i jej nieograniczony potencjał na przyszłość”. W 1990 roku nowe logo zaczęło pojawiać się na wszystkich materiałach drukowanych, reklamach i samych pojazdach.


W krajach lub regionach posługujących się językiem chińskim (np. w Hongkongu i na Tajwanie) Toyota pozostała przy użyciu tradycyjnych chińskich znaków. Toyota jest w nich znana jako „豊 田”. W państwach, w których język chiński jest językiem głównym (na przykład w Chinach i Singapurze), logo firmy oznaczane jest za pomocą uproszczonych znaków chińskich jako „丰田” (wymawiane jako „Fengtian” w języku chińskim, mandaryńskim i Hɔng Tshan w Minnanese). Są to te same znaki, które używane są do napisania nazwiska założenia firmy „Toyoda” w języku japońskim.


Marketing.


Slogany reklamowe w Stanach Zjednoczonych.


Działania marketingowe Toyoty w Ameryce Północnej skupiają się na nacisku na pozytywnym doświadczeniem związanym z jakością pojazdów. Działania marketingowe skupione są na elemencie faktu posiadania własnego samochodu. W oparciu o to tworzone były slogany reklamowe, takie jak: „Prosiłeś o to? ​​Masz to!” (1975-1979), „Och, co za uczucie!” (1979-wrzesień 1985 w Stanach Zjednoczonych), „Kto mógłby prosić o coś więcej?” (wrzesień 1985-1989), „Kocham to, co robisz dla mnie, Toyota!” (1989-1997), „Codziennie” (1997-2001), „Wrażenie” (2001-2004), „Moving Forward” (2004-2012) i „ Let’s Go Places "(2012-współcześnie).


Japonia.


W Japonii Toyota utrzymuje obecnie oddzielne kanały sprzedaży dealerskiej. Pierwszy kanał sprzedaży ustanowiony został w 1946 roku. Nosi on nazwę „Toyota Store” i sprzedaje duże, luksusowe sedany (takie, jak Toyota Century i Toyota Crown). W 1955 roku powstał „Toyopet Store”, założone w celu sprzedania Toyote Corona i pojazdu Toyopet ToyoAce. Od 1957 do 1988 roku Toyota pracowała również w dealerskiej sieci handlowej o nazwie Toyota Diesel Shop, która sprzedała różne platformy siodłowe, autobusy i wózki widłowych (takie, jak Toyota Dyna i Toyota Coaster). Marka Hino sprzedawała swoje produkty w określonych miejscach jako Hino, a w innych miejscach wspólnie z Toyota Diesel. W 1967 roku Toyota nabyła całą firmę. Począwszy od roku 1980, sklep sprzedawał również modele Starlet, Corolla, Corona i Vista, wyposażone w silniki Diesla. Gdy Toyota Diesel Store został rozwiązany, komercyjne produkty zostały podzielone pomiędzy Toyota Store i Toyopet Store. Ponadto, „Toyota Publica Store”, która została ustanowiona w celu sprzedaży Toyoty Publica w 1961 roku, została przemianowana na „Toyota Corolla Store”, nakierowując się na sprzedaż modelu Corolla w roku 1966. W 1980 roku „Toyota Vista Store” zastąpił „Toyota Auto Store” – sieć sprzedaży, która oferowała model podobny do wersji Corolla, zwany Toyota Sprinter. Ustanowiona w 1967 roku nazwa „Vista” została wykorzystana do nowej wersji Camry, zwanej od tej pory Toyota Vista. Sieć Toyota Vista została następnie zastąpiona dwoma sieciami: „Toyota NETZ” (w sierpniu 1998 roku) i „Lexus” (w 2004 roku). Niektóre dawne modele Vista (takie, jak Altezza i Aristo) zostały przemianowane na nazwę Lexus , podczas gdy inne produkty zostały przejęte przez „Toyota Netz”, który sprzedawał modele \ Toyota RAV4. „NETZ” jest skrótem od „sieci energetycznych zespołów na Zenith”.


Lokalizacje Netz zostały na nowo przeniesione na sieć North American Toyota, zwaną Scion, i obecnie produkują w większości ekskluzywne modele Toyoty 86. Przez jakiś czas były one dostępne wyłącznie dla niektórych sieci handlowych, natomiast inne modele, takie jak Prius, są już dostępne we wszystkich kanałach sprzedaży.


Poniżej znajduje się lista wszystkich modeli przeszłych i teraźniejszych. Należy jednak podkreślić, że niektóre modele były dostępne jedynie w kanałach detalicznych na szczeblu krajowym, na przykład w sieciach handlowych w Tokio i Osace.


Strategia firmy.


Filozofia zarządzania Toyoty ewoluowała od początków powstania firmy i znalazła odzwierciedlenie w warunkach „Lean Manufacturing” na cały czas produkcji, w której rozwoju odgrywała znaczącą rolę. Wartości menedżerskich działań specjalistów Toyoty i metody prowadzenia przez nich działalności gospodarczej są znane pod wspólną nazwą „Toyota Way”.


W kwietniu 2001 roku Toyota przyjęła program „Toyota Way 2001”, będący wyrazem wartości i wytycznych postępowania, którym powinni podlegać wszyscy pracownicy przedsiębiorstwa. W ramach dwóch działów: „szacunku dla ludzi” i „ciągłego doskonalenia”, Toyota podsumowała swoje wartości i zasady postępowania w pięciu zasadach:


Wyzwanie


Poprawa


Genchi genbutsu („idź i zobacz”)


Szacunek


Praca zespołowa


Według obserwatorów zewnętrznych, Toyota Way zawiera cztery elementy:


1. Długoterminowe myślenie jako podstawa do podejmowania decyzji zarządczych.


2. Proces rozwiązywania problemów.


3. Podnoszenie wartości organizacji poprzez rozwój swoich ludzi.


4. Uznanie, że ciągle rozwiązywanie bieżących problemów napędza rozwój organizacyjnego procesu uczenia się.


Toyota Way zawiera idee Toyota Production System. Sama firma Toyota od dawna uznawana jest za lidera w branży produkcji motoryzacyjnej.


Opisane przez obserwatorów zewnętrznych firmy, zasady wspomnianego programu Toyota Way to:


1. Oparcie swoich decyzji na filozofii zarządzania długoterminowego, nawet kosztem poświęcenia celów krótkoterminowych.


2. Tworzenie ciągłego przepływu procesów.


3. Zastosowanie odpowiednich działań, aby uniknąć systemu nadprodukcji.


4. Zachowanie odpowiedniego poziomu obciążenia.


5. Budowanie kultury zatrzymania w celu rozwiązywania problemów, aby możliwe stało się uzyskanie dzięki temu odpowiedniej jakości już za pierwszym razem


6. Standardowe zadania jako podstawa ciągłej poprawy i wzmocnienie pozycji pracowników.


7. Używanie kontroli wizualnej – nie ma więc ukrywania problemów.


8. Używanie tylko niezawodnych, dokładnie przetestowanych technologii, które stosowane są zarówno do procesów, jak i względem ludzi.


9. Rozwijanie liderów, którzy gruntownie rozumieją pracę, żyją zgodnie z filozofią firmy i przekazują ją innym.


10. Opracowanie zespołów wyjątkowych ludzi , którzy rozumieją i popierają filozofię swojej firmy.


11. Szanowanie rozbudowanej sieci partnerów i dostawców poprzez proszenie ich o pomoc i naprawy.


12. Respektowanie hasła: „Idź i przekonaj się, aby dokładnie zrozumieć sytuację” (Genchi genbutsu).


13. Decyzje podejmowane są powoli na drodze konsensusu – dokładnie rozważa się wszystkie opcje, aby można było jak najszybciej wdrożyć w życie optymalne decyzje.


14. Ciągłe rozwijanie organizacji poprzez nieustającą refleksję i ciągłe doskonalenie.


Toyota rozrosła się do rozmiarów dużej międzynarodowej korporacji, która zaczęła rozszerzać się na różne rynki i kraje na całym świecie. Udało się jej nawet pokonać wyniki GM i stać się największym na świecie producentem samochodów w 2008 roku, kiedy to trybunał orzekł jednogłośnie, że Toyocie należy się tytuł najbardziej dochodowego i najszybciej wzbogacającego się koncernu samochodowego (US $ 11 mld w 2006 roku). Firma odnosiła przez lata duże sukcesy także w Stanach Zjednoczonych.


Globalna centrala Toyoty (Toyota City) znajduje się w jej kraju rodzimym, Japonii. Jego wspólnik zależny, Toyota Financial Services, sprzedaje usługi finansowe i udziela się także w innych branżach. Marki Toyota i Lexus to dwie ogromne korporacje, będące częścią grupy Toyota. Toyota jest również właścicielem 51% udziałów w Daihatsu i 16,7% w Fuji Heavy Industries, która produkuje samochody Subaru. Nabyła również 5,9% udziałów w Isuzu Motors Ltd. (w dniu 7 listopada 2006 roku) i ma zamiar wprowadzić technologię diesla w swoich produktach Isuzu.


Toyota stale wprowadza nowe technologie, w tym jako jedna z pierwszych wyprodukowała pojazdy hybrydowe z napędem benzynowym oraz produkowane seryjnie pojazdy elektryczne. Na całym świecie sprzedano ich już 2 mln w samym roku 2010. Zaawansowany, automatyczny system orientacji parkowania, posiadający cztery prędkości sterowane elektronicznie przyciskami oraz przesunięta automatyczna przekładnią ośmiu prędkości – to tylko niektóre z innowacyjnych rozwiązań w samochodach hubrydowych marki Toyota. FirmaToyota i Toyota-Lexus i Scion produkują samochody, które konsekwentnie są najwyżej oceniane w niektórych badaniach jakości i niezawodności, prowadzonych głównie przez JD Power and Consumer.


W 2005 roku Toyota, w połączeniu ze spółką zależną pozostającą w połowie własnością Daihatsu Motor Company, wyprodukowała 8 540 000 pojazdów, co stanowiło wynik tylko o 500 tysięcy mniejszy niż łączna liczba wszystkich pojazdów wyprodukowanych przez GM w ciągu całego roku. Toyota ma duży udział w rynku w Stanów Zjednoczonych, jednak niewielki udział w rynku w Europie. Koncern sprzedaje również pojazdy w Afryce i jest liderem na rynku motoryzacyjnym w Australii. Ze względu na swoją spółkę zależną Daihatsu, firma ma znaczne udziały w rynku w wielu krajach szybko rozwijających się w Azji Południowo-Wschodniej.


Zgodnie z raportem Fortune Global 500 z roku 2008, Toyota jest piątą co do wielkości firmą na świecie. Od recesji z 2001 roku, koncern zyskał spory udział w rynku Stanów Zjednoczonych. Zmagania Toyoty z konkurencją na rynku europejskim opierają się głównie na sprzedaży pojazdów marki Lexus (ma ona 1% udziału w rynku, w porównaniu z chociażby prawie 2% udziału w rynku jako lider segmentu luksusowych pojazdów w USA).


W pierwszych trzech miesiącach 2007 roku, Toyota, wraz z jej spółką zależną Daihatsu, osiągnęła wynik sprzedaży równy 2 348 000 sztuk. Sprzedaż marki Toyoty wzrosła o 9,2%, co w dużym stopniu uzależnione było od dużego popytu na modele Corolla i Camry sedan. Różnica w wydajności w dużej mierze przypisywana jest gwałtownemu wzrostowi popytu na pojazdy z efektywnym wykorzystaniem paliwa. W listopadzie 2006 roku, Toyota Motor Manufacturing uruchomiła swój nowy obiekt w San Antonio.


Toyota doświadczyła problemów związanych z jakością, za co została skarcona przez rząd japoński. W 2007 roku Toyota zyskała ponad 16% udział w rynku USA i została wymieniona jako druga pod względem wielkości (zaraz po GM).Toy ota Century Royal to oficjalny samochód japońskiej rodziny cesarskiej oraz dla obecnego cesarza Japonii.


Toyota została dotknięta przez globalny kryzys finansowy z 2008 roku – została wówczas zmuszona (w grudniu 2008 roku) do prognozy rocznej straty po raz pierwszy od 70 lat. W styczniu 2009 roku ogłoszono zamknięcie wszystkich japońskich zakładów firmy na czas 11 dni i ograniczenie produkcji, przeznaczając do obrotu zapasy niesprzedanych pojazdów.


Akio Toyoda został nowym prezesem przedsiębiorstwa i CEO spółki w dniu 23 czerwca 2009 roku, zastępując Katsuaki Watanabe, który został nowym wiceprzewodniczącym, zastępując Katsuhiro Nakagawa.


Obecność na całym świecie.


Firma Toyota ma fabryki w wielu częściach świata, produkujące lub montujące pojazdy dla lokalnych rynków w Japonii, Australii, Indiach, Sri Lance, Indonezji, Kanadzie, Polsce, Republice Południowej Afryki, Turcji, Kolumbii, Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych, Francji, Brazylii, Portugalii, a ostatnio również w Argentynie, Czechach, Meksyku, Malezji, Tajlandii, Pakistanie, Egipcie, Chinach, Wietnamie, Wenezueli, Filipinach i w Rosji.


Przychody netto Toyoty w poszczególnych regionach geograficznych za rok sprzedażowy zakończony dnia 31 marca 2007 (w milionach jenów):


Japonia: 8 152 884


Ameryka Północna: 8 771 495


Europa: 3 346 013


Azja: 1 969 957


Inne: 1 707 742


W 2002 roku Toyota rozpoczęła innowacyjny, międzynarodowy projekt pojazdu wielozadaniowego (IIMV), skupiony na optymalizacji globalnych systemów produkcji i dostaw dla pickupów i pojazdów wielozadaniowych, a stworzony do zaspokojenia popytu na rynku w ponad 140 krajach na całym świecie. IIMV rozpoczął produkcję od następujących elementów: silników Diesla, które miały być wykonane w Tajlandii, silników benzynowych produkowanychw Indonezji i ręcznych skrzyń biegów montowanych w Indiach i na Filipinach. Wymienione elementy miały być dostarczane do krajów produkujących pojazdy marki Toyota. Do montażu pojazdów, Toyota wykorzystała swoje zakłady w Tajlandii, Indonezji, Argentynie i RPA. Te cztery główne bazy produkcyjne IIMV eksportowały i dostarczały najnowsze modele samochodów do Azji, Europy, Afryki, Oceanii, Ameryki Łacińskiej i Bliskiego Wschodu. W ramach projektu produkowane były trzy modele pojazdów: Toyota Hilux (Vigo), Fortuner i Toyota Innova.


Ameryka Północna.


Siedziba koncernu Toyota Motors w Ameryce Północnej znajduje się w Nowym Jorku i działa jako spółka holdingowa w całej Ameryce Północnej. Jej siedziba znajduje się w zakładzie Erlanger w Kentucky, i jest znana w Ameryce Północnej jako Toyota Motor Engineering&Manufacturing.


Toyota Canada Inc jest zlokalizowana w Kanadzie. Zakład powstał w 1983 roku, a wywodzi się z fabryki kół aluminiowych w Delta, British Columbia. Warsztat zatrudnia obecnie około 260 pracowników. Pierwszy zakład montujący pojazdy był zlokalizowany w Cambridge w Ontario od 1988 roku. Obecnie produkuje on samochody modelu Corolla, crossovery Matrix i luksusowe SUV-y Lexus RX 350, przy zatrudnieniu 4300 pracowników. Drugi zakład montażu znajduje się w Woodstock w Ontario. Rozpoczął on produkcję RAV4 dość późno, bo dopiero w 2008 roku. W 2006 roku spółka zależna Toyoty, Hino Motors, otworzyła zakład produkujący pojazdy ciężarowe, zlokalizowany również w Woodstock. Fabryka zatrudnia 45 osób i produkuje 2000 samochodów ciężarowych rocznie.


Marka Toyota tworzy znaczną część rynku samochodowego Stanów Zjednoczonych wraz z jej sześcioma głównymi zakładami: w Huntsville, Alabamie, Georgetown, Kentucky, Princeton, Indianie, San Antonio, Teksasie, Buffalo, Zachodniej Wirginii i Blue Springs w stanie Missisipi. Toyota podpisała umowę partnerską z General Motors w Stanach w ramach projektu dotyczącego budowy silnika w Fremont, w Kalifornii, która rozpoczęła się w 1984 roku i zakończyła w roku 2009. Ponadto spółka ma nadal umowę z firmą Subaru (i jej zakładem Subaru Indiany Automotive Inc w Lafayette, w stanie Indiana), która rozpoczęła się w 2006 roku. Umowa dotyczy produkcji w zakładach montażowych Subaru niektórych modeli Toyoty (między innymi Camry i Tundra).


Marketing, sprzedaż i dystrybucja Toyoty w USA prowadzone są przez odrębny podmiot zależny, Toyota Motor Sales USA Inc. Firma rozpoczęła także wytwarzanie większych pojazdów, takich jak na przykład nowy model Tundra, aby rozwinąć działalność w Stanach Zjednoczonych także na rynku dużych samochodów ciężarowych. Toyota jest również prekursorem w USA pojazdów hybrydowych, takich jak na przykład Hybrid Prius, Camry, Highlander Hybrid oraz różnych produktów marki Lexus. Obecnie Toyota nie zamierza oferować w jego północnoamerykańskich produktach (w tym w pickupach dostawczych) opcji silnika Diesla,.


Australia.


W 1963 roku Australia była jednym z pierwszych krajów, w których rozpoczęła się produkcja pojazdów Toyota montowanych poza Japonią. Jednak w lutym 2014 roku Toyota była ostatnim z wielkich producentów samochodów australijskich, który ogłosił koniec produkcji w Australii. Proces zamknięcia fabryki Toyoty w Australii ma zostać zakończony do 2017 roku. Przed Toyotą podobny ruch wykonały już firmy Ford i GM Holden, powołując się na niekorzystną walutę i związane z nią wysokie koszty produkcji.


Linia produktów.


Technologia elektryczna.


Hybrydowe pojazdy elektryczne.


Toyota jest jednym z największych przedsiębiorstw na świecie, dążących do wprowadzenia i popularyzacji na rynku hybrydowych pojazdów elektrycznych. Firma jest pierwszym przedsiębiorstwem, które wprowadziło takie pojazdy na rynek produkcji i sprzedaży masowej. Miało to początek wraz z wprowadzeniem modelu Toyota Prius w 1997 roku. Firma zaczęła wkrótce dostarczać tę opcję dla swoich głównych modeli samochodów, takich jak Camry, a później także dla działów Lexus, produkujących kilka luksusowych samochodów hybrydowych. Samochody wyprodukowane w tej technologii oznaczone są w samochodach Toyoty jako „Hybrid Synergy Drive” oraz w wersji Lexusa jako „Lexus Hybrid Drive”.


W grudniu 2013 roku Toyota Motors Corporation sprzedała 24 modeli hybrydowych Toyoty i Lexusa w około 80 krajach i regionach na całym świecie. Japoński producent samochodów ma w planach wprowadzenie 15 nowych modeli hybrydowych jeszcze przed końcem 2015 roku. Model Prius liftback jest najlepiej sprzedającym się hybrydowym, benzynowo-elektrycznym samochód na świecie, z jego łączną sprzedażą wynoszącą 3 mln sztuk (od czasu jego wprowadzenia w 1997 roku do czerwca 2013 roku). Stany Zjednoczone były największym na świecie rynkiem pojazdów hybrydowych i TMC, z ponad 2 milionami sprzedanych hybryd TMC do sierpnia 2013 roku (co stanowiło 70% udziału w całym amerykańskim rynku hybrydowym). Model Toyota Prius liftback uplasował się na rynku amerykańskim na szczycie sprzedażowym dotyczącym samochodu hybrydowego – model ten przekroczył próg 1 miliona sprzedanych egzemplarzy w kwietniu 2011 roku. Łączna sprzedaż Priusa w Japonii osiągnęła 1 milion sztuk w sierpniu 2011. Kolejny próg, 2 miliony sprzedanych sztuk, został osiągnięty w październiku 2012 roku. W grudniu 2013 roku Japonia stała się największym udziałowcem w rynku hybrydowym Toyoty (z łącznym wynikiem 2 814 000 sprzedanych sztuk modeli Toyoty i Lexusa. Kolejny sukces z zakresu technologii hybrydowej marka odniosła w Stanach Zjednoczonych – z wynikiem 2 302 000 sprzedanych jednostek. Europa przekroczyła wynik 500 000 sprzedanych samochodów hybrydowych produkcji japońskiej marki w grudniu 2012 roku, a od grudnia 2013 roku sprzedaż hybrydowych pojazdów TMC wyniosła 646,6 tysięcy jednostek.


Światowa sprzedaż pojazdów hybrydowych wytwarzanych przez Toyotę osiągnęła 1,0 mln pojazdów 31 maja 2007 roku, a poziom 2,0 mln został przekroczony już w sierpniu 2009 roku. Samochody hybrydowe sprzedawane są obecnie w 50 krajach. Kolejny poziom, 5 milionów sprzedanych egzemplarzy pojazdów hybrydowych, Toyota osiągnęła w marcu 2013 roku. Eksperci Toyota szacują, że do dnia 31 marca 2013 r. pojazdy Toyoty zużyły o około 3 miliardów litrów benzyny (11 356 000 000 litrów) mniej w porównaniu do ilości wykorzystywanej przez inne pojazdy z silnikiem benzynowym o podobnej wielkości. Ponadto, pojazdy Toyoty emitują w przybliżeniu o 34 milionów ton dwutlenku węgla (CO2) mniej niż byłoby emitowane przez pojazdy z silnikiem benzynowym o podobnej wielkości i wydajności jazdy. W 2012 roku Toyota i Lexus sprzedały ponad 1 mln sztuk modeli hybrydowych (osiągając poziom 1 219 000 sprzedanych egzemplarzy). W roku 2013 firma TMC sprzedała 1 279 000 sztuk swoich pojazdów, a już w grudniu 2013 roku uzyskano sprzedaż na poziomie 6 mln, w zaledwie dziewięć miesięcy po osiągnięciu pułapu jednego miliona. Kolejnym wyznacznikiem ogromnego sukcesu handlowego było 7 milionów sprzedanych pojazdów we wrześniu 2014 roku – sprzedano następny milion hybryd w okresie zaledwie dziewięciu miesięcy.


Oprócz trzech generacji modelu Prius liftback, Toyota w swoich propozycjach hybrydowych obejmuje: Hybrid Camry (1. i 2. generacji), Toyota Highlander Hybrid (Kluger Hybrid w Japonii), Toyota Avalon Hybrid, Toyota Auris Hybrid, Toyota Yaris Hybrid (tylko w Europie) oraz następujące modele, sprzedawane tylko w Japonii: Alphard Hybrid/Vellfire, Estima Hybrid, Toyota Sai, Toyota Harrier, i Toyota Korona Hybrid. Toyota opublikowała ponadto hybrydowe wersje sedana Corolla Axio i Corolla Fielder kombi w Japonii w sierpniu roku 2013. Oba samochody wyposażone są w 1,5-litrowy układ hybrydowy, podobny do tego stosowanego w modelu Prius C.


Począwszy od 2011 roku, wprowadzono trzy nowe modele do rodziny TMC: Prius, nowe generacj Prius (Prius α w Japonii i Prius + w Europie), Prius C (w Japonii znany jako Toyota Aqua) oraz Prius Plug-in Hybrid, wydany w 2012 w Japonii, USA i Europie. W pierwszym kwartale 2012 roku sprzedano w sumie 247 230 samochodów z rodziny Prius, a sam model stał się trzecim najlepiej sprzedających się samochodem w świecie pod względem globalnej sprzedaży. Osiągnięty wynik pozwolił uplasować Toyotę Prius zaraz po Toyocie Corolla (300 800 sprzedanych sztuk) i Fordzie Focus (277 000 sztuk). Do września 2012 roku, Prius liftback był najlepiej sprzedającym się nowym samochodem w Japonii przez okres 16 miesięcy z rzędu – dopóki wynik ten nie został pokonany przez Toyotę Aqua (Prius C) w październiku 2012 roku (z wynikiem 266 567 sprzedanych jednostek). W 2012 roku uznano, że japoński model Aqua jest najbardziej udanym pojazdem na rynku japońskim od ostatnich 20 lat. Globalna sprzedaż modelu Prius C/Aqua do marca 2013 roku wyniosła 409 500 sztuk, co sprawiło, że model jest drugim najlepiej sprzedającym się hybrydowym pojazdem TMC po Prius liftback. Kolejny w rankingu jest Camry Hybrid, z łączną liczbą 357 000 sprzedanych egzemplarzy na całym świecie.


Lexus też ma własną linię pojazdów hybrydowych, składającą się z modeli: GS 450h, RX 400h/RX 450H, LS 600h/LS 600h L, Lexus HS 250h, Lexus CT 200h, 300h i Lexus ES. Globalna ilość sprzedaży hybryd marki Lexus osiągnęła poziom 500 000 sztuk w listopadzie 2012 roku. Lexus RX 400h/RX 450h jest najlepiej sprzedającym się hybrydowym pojazdem marki Lexus – z wynikiem 268.200 sprzedanych egzemplarzy do marca 2013 roku. Następny na liście uplasował się Lexus CT 200h (z wynikiem 137 300 sprzedanych jednostek).


Toyota rozpoczęła projekty elektrycznych pojazdów hybrydowych w 2007 roku. W ramach badań drogowych prototypu pojazdu we Francji i Wielkiej Brytanii w 2008 roku, wykonano 600 sztuk pojazdów Toyota Prius wziętych w leasing jako pojazdy demonstracyjne rządu i klientów biznesowych. Model 230 został wydany w Japonii wraz z końcem grudnia 2009. Modele 125 wydany został w USA na początku 2010 roku, a model 200 pojawił się w 18 krajach europejskich w 2010 roku. Największe zaplecze pojazdów hybrydowych w postaci modelu 150 PHEVs mają: Francja, Wielka Brytania i Niemcy. W globalnej demonstracji uczestniczyły również: Kanada, Chiny, Australia i Nowa Zelandia.


Produkcyjna wersja Toyoty Prius Plug-in Hybrid została wydana w Japonii w styczniu 2012 roku, a następnie w Stanach Zjednoczonych pod koniec lutego. Dostawa modelu w Europie rozpoczęła się w pod koniec czerwca 2012 roku. Łącznie, do marca 2013 roku, na całym świecie zostało sprzedanych 32 700 jednostek Toyoty Prius PHV. Liderem są jednak Stany Zjednoczone (z wynikiem 15 103 sprzedanych egzemplarzy). Następna w rankingu jest Japonia – wynikiem z 12.600 jednostek – i Europa (z 4908 jednostek sprzedanych do marca 2013 roku). W marcu 2013 roku pojazd Prius PHV był drugim najlepiej sprzedającym się samochodem hybrydowym na świecie (zaraz po Chevrolecie Volt).


Wszystkie pojazdy elektryczne.


Pierwsza generacja Toyoty RAV4 EV była dostępna w Stanach Zjednoczonych od 1997 do 2003 roku, a na prośbę klientów wiele jednostek zostało sprzedanych już po wycofaniu pojazdu z produkcji. W sumie w Kalifornii zostało sprzedanych (lub wynajętych) 1484 pojazdy o zerowej emisji, spełniające normy państwowe CARB. W połowie 2012 roku prawie 500 jednostek było nadal w użyciu.


W maju 2010 roku, Toyota rozpoczęła współpracę z Tesla Motors w celu utworzenia pojazdów elektrycznych. Toyota zgodziła się na transakcję z Teslą o wartości 50 000 000 dolarów. Po sfinalizowaniu planowanej pierwszej oferty publicznej Tesli, Toyota, z pomocą firmy Tesla, zbudowała 35 przerobionych RAV4s. Stworzono modele demonstracyjne i podległe programowi oceny, który odbył się w roku 2011 roku na baterii litowej, tlenkach metali i innych składnikach napędowych dostarczanych przez pojazdy Tesla Motors.


Toyota RAV4 EV Concept została wydana we wrześniu 2012 roku. Pojazdy RAV4 EV są montowane w zakładzie Toyoty w Woodstock na terenie Ontario (wraz z regularną wersją benzynową). Tesla buduje elektryczny układ napędowy w swoim zakładzie w Tesla Factory w Fremont, w Kalifornii, a następnie wysyła je do Kanady. RAV4 EV jest sprzedawany tylko w Kalifornii: jego sprzedaż funkcjonuje począwszy od San Francisco Bay Area, aż po Los Angeles/Orange County i San Diego. Produkcja będzie ograniczona do 2600 egzemplarzy w ciągu pierwszych trzech lat. Na dzień 31 marca 2013 roku, w Stanach Zjednoczonych zostały sprzedane w sumie 402 pojazdy wersji RAV4 EV.


Prototyp pojazdu Toyota iQ EV (Scion iQ EV w USA) był wystawiony w 2011 roku na Geneva Motor Show. Scion iQ EV jest następcą FT-EV II. Jest pojazdem elektrycznym, opartym na podwoziu Toyoty iQ. Toyota wyprodukowała trzy pokolenia samochodów koncepcyjnych FT-EV i EV iQ. Model iQ EV jest wersją produkcyjną tych projektów, obejmującą w jedno technologiczne i projektowe zalety wszystkich trzech modeli. Wygląd zewnętrzny wersji produkcyjnej opiera się na koncepcji FT-EV III pokazanej na 2011 Tokyo Motor Show.


Toyota EQ/Scion iQ EV jest oparta na trzech generacjach Toyoty FT-EV. Pokazano ją jako samochód koncepcyjny Toyota FT-EV III na Tokyo Motor Show w roku 2011. Stany Zjednoczone wypuściły Scion iQ EV w roku 2012; zgodnie z zamierzeniem Toyoty, model początkowo nie był dostępny dla odbiorców indywidualnych – producent samochodu postanowił skupić się na klientach flotowych i wdrażaniu programów udostępniania samochodu. Model iQ EV miał zostać wyprodukowany w Toyota Takaoka w Toyota City począwszy od sierpnia 2012 roku. Początkowa planowana produkcja miała zostać ograniczona do 600 sztuk, z jednostkami 400 pozostającymi w Japonii i 100 jednostkami przeznaczonymi do USA i kolejnymi 100 pojazdami dedykowanymi Europie. We wrześniu 2012 Toyota ogłosiła, że ​​ze względu na obawy klientów o zasięgu i czasie ładowania, produkcja Scion iQ (Toyoty eQ w Japonii) będzie ograniczona do około 100 jednostek na specjalny użytek tylko w Japonii i USA. Specjalny model IQ EV/eQ miał zostać wydany w obu krajach w grudniu 2012 roku.


Pierwsze trzydzieści sztuk pojazdów EV iQ zostało dostarczonych na University of California, Irvine w USA w marcu 2013 w celu przetestowania ich programu Zero Emission Vehicle-Network Enabled Transport (ZEV-NET). Od 2002 roku program ZEV-NET został rozszerzony do obsługi potrzeb transportowych społeczeństwa Irvine w zakresie wszystkich elektrycznych pojazdów.


Ponadto firma Toyota ogłosiła, że ​​wycofuje się z produkcji pojazdów w pełni elektrycznych. Wiceprezes spółki, Takeshi Uchiyamada, powiedział: „Obecne możliwości pojazdów elektrycznych nie spełniają potrzeb społeczeństwa: zarówno jeśli chodzi o odległość, jaką taki pojazd może pokonać, jak i ze względu koszty oraz czas, jaki jest potrzebny by taki pojazd naładować”. Toyota w zamian ponownie skupiła się na koncepcji pojazdu hybrydowego, a 21 nowych modeli hybrydowych (gazowo-elektrycznych) ma pojawić się na rynku w 2015 roku.


Paliwowe ogniwa wodorowe.


W 2002 roku Toyota rozpoczęła, w oparciu o produkcję SUV Toyota Highlander, program rozwoju i demonstracji modelu Toyota FCHV, hybrydowego pojazdu z wodorowymi ogniwami paliwowymi. Toyota zbudowała również autobus FCHV, oparty na niskopodłogowym autobusie miejskim Hino Blue Ribbon. Toyota budowała kilka prototypów koncepcji FCHV już od 1997 roku, w tym modele: Toyota FCHV-1, FCHV-2, FCHV-3, FCHV-4 i Toyota FCHV-adv. Koncepcja komórki paliwa w wersji Toyota FCV-R została zaprezentowana na Tokyo Motor Show w roku 2011. FCV-R sedan może pomieścić cztery osoby i ma kilka ogniw paliwowych, w tym 70 MPa zbiornik wodoru pod wysokim ciśnieniem, który może dostarczyć szereg 435 MI (700 km) w ramach japońskiego cyklu pomiarowego JC08. Premierę tego samochodu zaplanowano na około 2015 rok.


W sierpniu 2012 Toyota ogłosiła swoje plany rozpoczęcia sprzedaży detalicznej w Kalifornii sedanów z ogniwami paliwowymi z wodorem już w 2015 roku. Firma spodziewa się, że stanie się liderem w tej technologii. Prototyp pierwszego samochodu Toyota z wodorowym ogniwem paliwowym można było obejrzeć w listopadzie 2013 roku podczas Tokyo Motor Show, a w Stanach Zjednoczonych w styczniu 2014 w trakcie trwania Consumer Electronics Show.


Samochody.


W 2009 roku Toyota oficjalnie wymieniła około 70 różnych modeli sprzedawanych pod swoją marką, w tym modeli sedan, coupe, samochodów dostawczych, ciężarowych, hybryd innych pojazdów użytkowych. Wiele z tych modeli jest produkowanych jako sedany: od Toyota subcompact Yaris, przez kompaktową Corollę, aż do średniej wielkości Camry i Avalon. W sprzedaży są też vany o pełnym rozmiarze: Previa/Estima, Sienna, i inne. Jest także kilka małych samochodów, takich jak: xB i TC, które są sprzedawane pod marka Scion.


Klasa SUV-ów i crossoverów.


Przegląd pojazdów Toyoty w tej kategorii waha się od kompaktowych Matrix i RAV4, do średnich Venza i Kluger/Highlander. Obecność Toyoty w zakresie SUV-ów zaznacza się modelami: pełnowymiarowym Land Cruiser, Prado, FJ Cruiser, Fortuner i Sequoia.


Modele pickup.


Toyota po raz pierwszy weszła na rynek pickupów z modelem SB w 1947 roku. Pojazd był sprzedawany tylko w Japonii i niektórych ograniczonych rynkach azjatyckich. Po nim, w 1954 roku, pojawił się model RK (przemianowany w 1959 roku na Stout) oraz, w 1968 roku, ulepszona wersja Toyoty Hilux. W wyniku dalszego udoskonalania, Hilux (znany na niektórych rynkach po prostu jako pickup) stał się popularny jako pojazd bardzo trwały i niezawodny, a wiele z tych samochodów z końca lat siedemdziesiątych wciąż dzisiaj jest na drogach (choć niektóre z nich mają przejechane ponad 300 000 mil).


W oparciu o sukces kompaktowych pickupów w USA, Toyota postanowiła spróbować wprowadzić je na tradycyjnie zdominowany rynek krajowy. W roku 1993 wprowadziła amerykański model T100, którego produkcja zakończyła się w 1998 roku. Pojazd miał tradycyjną, pełnowymiarową długość (8 metrów), charakterystyczne zawieszenie i silnik podobny do kompaktowego pickupa. Okazał się bardzo ekonomiczny i niezawodny, jak każdy dotychczasowy pickup Toyoty, ale nigdy nie osiągnął takiej sprzedaży, jak oczekiwano. Krytykowano go jako zbyt mały, aby mógł się równie popularny, co jego tradycyjna, pełnowymiarowa wersja amerykańska.


W roku 1999 (w zakresie roku modelowego 2000), Toyota zastąpiła T100 swoją większą wersją pojazdu Tundra. Tundra wytrzymała krytykę. Okazało się, że T100 nie miał odpowiedniego wyglądu w stylu amerykańskim, ponieważ nie był pełnowymiarowym pickupem. Okazało się przy tym, że również silnik V8 T100 był krytykowany. Obawy te były formułowane z jeszcze większą intensywnością w roku 2007, po przeprojektowaniu modelu. Do listy opcjonalnych elementów wyposażenia dodano między innymi silniejszy silnik V6 i drugi silnik V8. Od początku 2010 roku, modelowi Tundra udało się zdobyć 16% rynku. Zupełnie nowa Tundra została zmontowana w San Antonio w Texasie (USA). Pojazd został zbudowany z dwuosobową wersją kabiny (150 000 sztuk) oraz z kabiną standardową (wypuszczono jednak tylko 70 000 jednostek). W 2007 roku mniejsza wersja Toyoty Tacoma (która swoje korzenie z powrotem odnosiła do pierwotnego Hiluxa) była również produkowana w zakładzie firmy w San Antonio.


Poza Stanami Zjednoczonymi, Toyota produkowała Hiluxa ze standardowymi i podwójnymi kabinami, napędzanego zarówno silnikami benzynowymi, jak i tymi na olej napędowy. Powstały wersje 2WD i 4WD. W programie telewizyjnym „Top Gear” w BBC, pojazdowi Hilux poświęcono dwa odcinki, w których został on uznany za „praktycznie niezniszczalny”.


Typy pojazdów luksusowych.


W 2009 roku firma sprzedała dziewięć modeli luksusowych pod marką Lexus: między innymi LS sedan RX i LX SUV. Luksusowe sedany tego typu produkowane są pod marką Toyota od przeszło wieku (są to Toyota Crown i Toyota Corona Majesta). Limitowana edycja modelu została wyprodukowana dla cesarza Japonii i stała się jego samochodem królewskim.


Sporty motorowe.


Toyota jest zaangażowana w wiele globalnych serii sportów motorowych. Udział w nich bierze także marka Lexus (choć w innych kategoriach wyścigowych samochodów sportowych). Toyota posiada w sprzedaży również silniki i inne części samochodowe dla innych japońskich sportów motorowych, w tym dla pojazdów Nippon i Super GT, wzorowanych na serii Toyota 3. Toyota prowadzi również program rozwoju kierowców, znany jako programem młodych kierowców – obejmuje on finansowanie i kształcenie przyszłych japońskich talentów sportów motorowych. Toyota Motorsport GmbH, z siedzibą w Kolonii, w Niemczech, jest odpowiedzialna za intensywny rozwój sportów motorowych Toyoty, w tym: Formuły 1, World Rally Championship, Le Mans Series, a ostatnio nawet Mistrzostw Świata FIA Endurance. Toyota odnosiła sukcesy we wszystkich tych kategoriach sportów motorowych. W roku 2002, Toyota weszła do zawodów Formuły 1 jako konstruktor i dostawca silników; jednak, mimo doświadczonych kierowców i większego niż zwykle budżetu, nie uzyskała tak dużego sukcesu jak w innych kategoriach. W pięciu swoich najlepszych wyścigach zajęła drugie miejsce. W dniu 4 listopada 2009 roku, Toyota ogłosił, że wycofuje się sportu ze względu na sytuację gospodarczą na świecie.


TRD


Program Toyota Racing Development (TRD) został stworzony po to, by pomóc w rozwoju prawdziwe wysokiej wydajności części dla wielu pojazdów wyścigowych Toyoty. TRD często odnosił wiele sukcesów z powodu części poddanych nieoryginalnemu tuningu, a także technologii projektowania dla pojazdów używanych we wszystkich rodzajach wyścigów. TRD jest również odpowiedzialny za udział w sportach motorowych Toyoty NASCAR. Program TRD ma również związek ze zwiększoną wydajnością modelu Lexus F-Sport.


Przemysł samolotowy.


Toyota jest mniejszościowym udziałowcem w Mitsubishi Aircraft Corporation, które zainwestowały US 67.200.000 dolarów w nowe przedsięwzięcia, które będzie produkować Mitsubishi Regional Jet, trafi do pierwszych dostaw w 2013 roku. Toyota Studiował także udział w rynku lotnictwa ogólnego i umowy z skalowane kompozyty do produkcji samolotów proof-of-concept, TAA-1, w 2002 roku


Filantropia.


Toyota jest propagatorem programu Toyota Family Literacy wraz z National Center for Family Literacy. Zespół pomaga członkom społeczności o niskich dochodach w rozpoczęciu edukacji, finansując ich naukę w United Negro College Fund (zapewnia uczniom 40 roczne stypendia). Firma współpracuje także między innymi z Narodowym Centrum Wolności (wkład Toyoty wynosi 1 mln USD). Toyota stworzyła również Toyota USA Foundation. Firma dokonuje również fundowania oraz organizacji praktyk zarządzania szkolenia na rzecz organizacji charytatywnych, takich jak Bank Żywności w Nowym Jorku w celu poprawy życia dla ludzi ubogich.


Szkolnictwo wyższe.


Firma Toyota założyła Instytut Technologiczny Toyota w 1981 roku. Już założyciel przedsiębiorstwa, Sakichi Toyoda, planował ustanowienie uniwersytetu, co stało się dla jego firmy dużym sukcesem. Toyota Technological Institute założyła Instytut Technologiczny Toyota w Chicago w 2003 roku. Japońska firma jest zwolennikiem wdrażania programu Toyota Młodzież, stworzonego w celu lepszego zrozumienia Programu Stypendialnego Exchange Program International Teacher Toyota. Firma współpracuje także z innymi szkołami, zapewniając im program stypendialny dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych. Toyota finansuje między innymi: Program Izby Gospodarczej Internship w Stanach Zjednoczonych oraz stypendium Toyota Finance. Dodatkowo przyczyniło się to do powstawania licznych lokalnych programów edukacyjnych i stypendialnych na Uniwersytecie w Kentucky w Indianie, i innych.


Robotyka.


W 2004 roku Toyota zaprezentowała swoją koncepcję robota grającego na trąbce. Toyota ciągle rozwija roboty wielozadaniowe, przeznaczone dla opieki nad osobami starszymi, wspomagające produkcję i zapewniające rozrywkę. Konkretnym przykładem zaangażowania Toyoty w robotykę dla osób starszych jest projekt Brain Machine Interface. Przeznaczony jest on do stosowania z wózkami inwalidzkimi w ten sposób, że „pozwala osobie niepełnosprawnej na sterowanie wózkiem niemal dokładnie w czasie rzeczywistym z jego umysłem”. Sterowanie myślowe umożliwia wózkowi ruchy w lewo i w prawo, a opóźnienie między myślą i ruchem wynosi zaledwie 125 milisekund. Toyota odegrała również znaczącą rolę w rozwoju Kirobo, pierwszego na świecie robota-astronauty.


Biotechnologia rolnicza.


Toyota inwestuje swoje fundusze w rozwój kilku małych firm, zajmujących się partnerstwem w dziedzinie biotechnologii. Należą tu między innymi:


P.T. Toyota Bio Indonezja w Lampung, Indonezja


Australijskie zalesianie Pty. Ltd. w Australii Zachodniej i Południowej Australii


Toyota Floritech, Ltd. w Rokkasho-mura, Kamikita District, Aomori Prefektura


Sichuan Toyota Nitan Development Co Ltd. w prowincji Syczuan w Chinach


Toyota Roof Garden Corporation w Miyoshi-cho, Aichi Prefektura


Ochrona środowiska.


Toyota jest liderem w dziedzinie technologii pojazdów przyjaznych dla środowiska. Dotyczy to zwłaszcza RAV4 EV (produkowanego od 1997 do 2003 roku) oraz Toyoty Prius (1997 do chwili obecnej). Toyota pracuje obecnie (od 2012 roku) nad ich następnymi generacjami: nowym Priusem i drugą generacją RAV4 E .


Toyota realizuje swój czwarty plan działań na rzecz środowiska od 2005 roku. Plan zawiera cztery główne tematy rozwoju korporacji, projektowania, produkcji i sprzedaży związane z udziałem środowiska. Pięcioletni plan jest skierowany na „przebycie rewitalizacji społeczeństwa opartego na recyklingu”. Toyota opublikowała wcześniej Eko-System Assessment (Eco-VAS), który jest systematyczną oceną cyklu życia i wpływu, jaki pojazd będzie miał na środowisko, w tym analizę produkcji, użytkowania i utylizacji. Ocena obejmuje między innymi: „zużycie paliwa, emisję spalin i hałasu podczas użytkowania pojazdu, poziom odzysku unieszkodliwienia, redukcję substancji zagrażających środowisku i emisji CO2 w całym cyklu życia pojazdu, od produkcji do utylizacji”. Rok 2008 był dziewiątym rokiem działań związanych z dotacjami programu Toyoty dla dobra środowiska, które zostały wdrożone od 2000 roku. Co roku programu tematyczny jest uaktualniany. W roku 2008 nacisk był położony głównie na kwestie związane z globalnym ociepleniem i bioróżnorodnością działań ochronnych.


Od października 2006 roku, nowe modele samochodów na rynku japońskim Toyoty z automatyczną skrzynią biegów są wyposażone w wskaźnik napędu Eco. System bierze pod uwagę przyspieszenie szybkości, stan silnika i wydajność transmisji oraz szybkość. Gdy pojazd jest eksploatowany w sposób przekraczający optymalne zużycia paliwa, napęd Eco, posiadający wskaźnik na tablicy rozdzielczej, zapala się. Poszczególne wyniki różnią się w zależności od sposobu ruchu oraz techniki uruchamiania i zatrzymywania pojazdu. System analizuje całkowity przebyty dystans, a wskaźnik napędu Eco może poprawić wydajność paliwa nawet o 4%. Wraz z realizacją celów ekologicznych Toyoty związanych z produkcją i stosowaniem pojazdów samochodowych, firma planuje przekazanie darowizny na kwotę 1 mln US na zakup pięciu pojazdów do Parku Narodowego Everglades. Pieniądze zostaną przeznaczone na finansowanie programów ochrony środowiska w parku. Ta darowizna jest częścią programu, który obejmuje 5 mln USD i 23 pojazdów dla pięć parków narodowych i rezerwatów przyrody Fundacji. Jednak nowe dane z National Research Council w Stanach Zjednoczonych pokazują, że powtarzające się ukryte koszty zdrowotne w przemyśle samochodowym USA w 2005 roku wyniosły w USA 56 mln USD.


Organizacja EPA ze Stanów Zjednoczonych przekazała firmie Toyota Motor Engineering&Manufacturing North America Inc (Tema) do realizacji program utrzymania Excellence Award Energy Star na trzy kolejne lata: 2007, 2008 i 2009. W 2007 roku Toyota Corporate uzyskała wynik średniego zużycia paliwa (CAFE) wynoszący 26,69 mpg-USA (8,81L/100 km; 32.05 mpg-imp), pokonując wszystkie główne firmy samochodowe produkujące i sprzedające swoje pojazdy w Stanach Zjednoczonych. Jedynie Lotus Cars, który sprzedał Elise i Exige (napędzany silnikiem 2ZZ-GE Toyoty), był blisko uzyskania tak dobrego wyniku, osiągając 30,2 mpg-USA (7,8L/100 km, 36,3 mpg-IMP).